قرار گرفتن فضای غذاخوری کنار پنجره زمانی بهترین نتیجه را میدهد که چیدمان میز، مسیر رفت‌وآمد و میزان نور طبیعی با هم هماهنگ باشند. میز ناهارخوری نباید آنقدر به پنجره نزدیک شود که باز کردن پرده یا جابه‌جایی صندلی‌ها سخت شود و از طرف دیگر، فاصله زیاد هم باعث میشود ارتباط این بخش با نور و منظره بیرون از بین برود. با انتخاب درست محل میز، فرم و ابعاد آن، نوع پرده و نحوه قرارگیری صندلی‌ها میتوان از فضای کنار پنجره یک غذاخوری روشن، راحت و کاربردی ساخت؛ حتی اگر فضای زیادی در اختیار نداشته باشید.
بهترین محل قرارگیری میز ناهارخوری کنار پنجره
بهترین محل برای میز ناهارخوری جایی است که از نور پنجره استفاده کند، اما مسیر باز و بسته شدن پنجره، پرده و رفت‌وآمد اطراف میز را محدود نکند. اگر فضا اجازه میدهد، میز را کمی با فاصله از پنجره و در امتداد آن قرار دهید تا نور از کنار به سطح میز برسد؛ این چیدمان هم متعادل‌تر دیده میشود و هم احتمال خیرگی نور مستقیم هنگام غذا خوردن کمتر است.
اگر پنجره در انتهای یک فضای کشیده قرار دارد، بهتر است میز هم راستا با طول فضا قرار بگیرد تا مسیر عبور در یک سمت آزاد بماند. در فضاهای کوچک‌تر، قرار دادن میز گرد یا بیضی نزدیک پنجره انتخاب بهتری است، چون گوشه‌های تیز کمتری دارد و حرکت دور میز راحت‌تر میشود. نکته مهم این است که جای میز را فقط براساس منظره انتخاب نکنید؛ باید فضایی برای عقب کشیدن صندلی‌ها، عبور افراد و دسترسی راحت به پنجره باقی بماند.
فاصله میز ناهارخوری تا پنجره چقدر باشد؟
بهتر است بین لبه میز ناهارخوری و پنجره حدود ۸۰ تا ۹۰ سانتی‌متر فاصله باقی بماند تا صندلی به راحتی عقب کشیده شود و دسترسی به پنجره یا پرده محدود نشود. اگر پشت صندلی مسیر رفت‌وآمد هم وجود دارد، این فاصله بهتر است به حدود ۱۱۰ تا ۱۲۰ سانتی‌متر برسد تا هنگام نشستن افراد، عبور از پشت آن‌ها سخت نشود.
نوع پنجره هم روی این فاصله اثر دارد. برای پنجره‌ای که به داخل باز میشود، پرده حجیم دارد یا زیر آن رادیاتور نصب شده، میز را کمی دورتر قرار دهید. در فضاهای کوچک میتوان فاصله را کمتر کرد، اما نزدیک کردن میز تا جایی که صندلی به پرده برخورد کند یا باز کردن پنجره دشوار شود، نشانه این است که چیدمان بیش از حد فشرده شده است.
فرم میز را با شکل فضای کنار پنجره هماهنگ کنید
اگر فضای کنار پنجره کشیده و باریک است، میز مستطیلی هماهنگی بیشتری با فرم محیط دارد و بهتر است طول آن در امتداد پنجره قرار بگیرد. برای فضاهای مربع یا جمع‌وجور، میز گرد انتخاب کاربردی‌تری است؛ چون گوشه ندارد و حرکت اطراف آن راحت‌تر میشود. میز بیضی هم برای فضاهایی مناسب است که طول کافی دارند اما نمیخواهید گوشه‌های میز مسیر رفت‌وآمد را محدود کند. نکته مهم این است که فرم میز فقط براساس ظاهر انتخاب نشود؛ شکل فضا، محل باز شدن پنجره و مسیر حرکت افراد باید تعیین کند میز گرد، مستطیلی یا بیضی انتخاب مناسب‌تری است.
میز ناهارخوری را جلوی پنجره بگذاریم یا کنار آن؟
اگر پنجره بزرگ است و منظره خوبی دارد، قرار دادن میز روبه‌روی آن میتواند فضای غذاخوری را روشن‌تر و دلنشین‌تر کند؛ به خصوص وقتی نور مستقیم و آزاردهنده وارد فضا نمیشود. با این حال، این چیدمان فقط زمانی مناسب است که میز جلوی باز شدن پنجره یا حرکت پرده را نگیرد و صندلی‌های سمت پنجره فضای کافی برای عقب رفتن داشته باشند.
قرار دادن میز در کنار پنجره انتخاب مطمئن‌تری برای بیشتر فضاهاست، چون نور از پهلو به میز میرسد، رفت‌وآمد راحت‌تر میماند و پنجره هم کاملا در دسترس است. اگر پنجره رو به غرب یا جنوب باشد و در ساعت‌هایی از روز نور شدیدی وارد کند، چیدمان میز در کنار پنجره بهتر از قرار دادن مستقیم آن جلوی شیشه است؛ چون احتمال تابش نور به چشم افراد و گرم شدن بیش از حد محل نشستن کمتر میشود.
پس اگر منظره اولویت اصلی شماست و فضای کافی دارید، چیدمان روبه‌روی پنجره انتخاب جذابی است؛ اما برای استفاده روزمره، فضاهای کوچک و پنجره‌هایی که زیاد باز و بسته میشوند، قرار دادن میز کنار پنجره کاربردی‌تر است.
اندازه میز نباید پنجره و فضای اطراف را تحت تاثیر قرار دهد
اندازه میز باید طوری انتخاب شود که بعد از قرارگیری آن، پنجره همچنان بخش باز و قابل استفاده فضا باقی بماند. اگر میز بیش از حد بزرگ باشد، علاوه بر اینکه جلوی بخشی از نور را میگیرد، فاصله صندلی‌ها با دیوار و پنجره هم کم میشود و فضای غذاخوری فشرده به نظر میرسد. برای هر نفر بهتر است حدود ۵۵ تا ۶۰ سانتی‌متر عرض مفید روی میز در نظر گرفته شود تا بدون بزرگ کردن بی‌دلیل میز، فضای کافی برای استفاده روزمره وجود داشته باشد.
در فضای محدود، یک میز ۴ نفره متناسب بهتر از میز ۶ نفره‌ای است که مسیر رفت‌وآمد را می‌بندد یا مجبور میشوید آن را به پنجره بچسبانید. قبل از خرید یا جابه‌جایی میز، ابعاد آن را روی زمین با چسب کاغذی مشخص کنید؛ این کار خیلی سریع نشان میدهد بعد از قرار گرفتن صندلی‌ها هنوز فضای کافی برای حرکت، استفاده از پرده و دسترسی به پنجره دارید یا نه.
از نور طبیعی پنجره برای جذاب‌تر شدن فضای غذاخوری استفاده کنید
نور طبیعی زمانی بیشترین تاثیر را دارد که میز در مسیری قرار بگیرد که روشنایی به سطح آن برسد، بدون اینکه نور مستقیم چشم افراد را اذیت کند. اگر پنجره آفتاب‌گیر است، پرده نازک یا شید میتواند شدت نور را کنترل کند و همچنان فضای غذاخوری را روشن نگه دارد. در مقابل، برای پنجره‌های کم‌نور بهتر است اطراف میز را با رنگ‌های روشن‌تر و متریال‌هایی که نور را بهتر بازتاب میدهند، مثل چوب روشن یا سطوح مات و کرم، چیدمان کنید.
نور روز به تنهایی برای تمام ساعات کافی نیست؛ به همین دلیل لوستر بالای میز ناهارخوری باید مکمل نور پنجره باشد، نه رقیب آن. بهتر است نور لوستر مستقیم روی سطح میز متمرکز شود و رنگ نور آن بیش از حد سفید یا سرد نباشد تا هنگام غروب و شب، فضای غذاخوری همچنان گرم و خوشایند دیده شود.
انتخاب پرده مناسب برای فضای غذاخوری کنار پنجره
برای فضای غذاخوری کنار پنجره، پرده‌ای انتخاب کنید که هم نور را کنترل کند و هم هنگام استفاده از میز مزاحم نباشد. پرده‌های حریر، شید یا زبرا برای این فضا مناسب‌ترند، چون میتوان میزان نور را راحت‌تر تنظیم کرد و حجم زیادی کنار میز ایجاد نمیکنند. اگر پنجره نزدیک صندلی‌هاست، پرده‌های خیلی بلند و چندلایه ممکن است با صندلی تماس پیدا کنند یا هنگام رفت‌وآمد جمع شوند.
رنگ پرده هم بهتر است با میزان نور فضا هماهنگ باشد. در پنجره‌های کم‌نور، رنگ‌های روشن مثل سفید، کرم و بژ کمک میکنند روشنایی حفظ شود؛ اما برای پنجره‌های آفتاب‌گیر میتوان از پارچه کمی ضخیم‌تر یا ترکیب حریر با لایه دوم استفاده کرد تا شدت تابش کنترل شود. بهتر است پرده عرض پنجره را کامل بپوشاند، اما اطراف میز را سنگین و بسته نشان ندهد.
صندلی‌ها را طوری بچینید که رفت‌وآمد محدود نشود
پشت صندلی‌ها باید فضای کافی برای عقب کشیدن و عبور افراد باقی بماند؛ اگر این فاصله کم باشد، حتی یک میز با ابعاد مناسب هم میتواند فضای غذاخوری را فشرده و آزاردهنده کند. بهتر است از لبه میز تا دیوار، پنجره یا وسیله ثابت پشت صندلی حداقل حدود ۹۰ سانتی‌متر فاصله داشته باشید. اگر همان قسمت مسیر رفت‌وآمد هم هست، فاصله ۱۱۰ تا ۱۲۰ سانتی‌متر راحت‌تر خواهد بود.
در چیدمان کنار پنجره، صندلی‌ای که پشت آن پرده، رادیاتور یا پنجره بازشو قرار دارد نباید بیش از حد عقب برود. اگر فضا محدود است، صندلی‌های کم‌عمق‌تر و بدون دسته انتخاب کاربردی‌تری هستند؛ چون هم راحت‌تر زیر میز جمع میشوند و هم فضای کمتری از مسیر عبور میگیرند.
فضای غذاخوری کنار پنجره کوچک را شلوغ نکنید
در فضای کوچک، هر وسیله اضافه خیلی زود باعث میشود محدوده غذاخوری فشرده و بی‌نظم دیده شود. بهتر است میز و صندلی‌ها فرم ساده و ابعاد جمع‌وجور داشته باشند و اطراف پنجره را با کنسول، گلدان‌های بزرگ یا اکسسوری‌های متعدد پر نکنید. اگر نور طبیعی خوبی وارد فضا میشود، همان پنجره میتواند بخش اصلی جذابیت چیدمان باشد و نیازی نیست دیوار و سطح میز را با عناصر دکوراتیو زیاد شلوغ کنید.
برای میز هم یک ترکیب ساده مثل رانر باریک، یک گلدان کوچک یا ظرف دکوراتیو کافی است. در فضاهای خیلی محدود، صندلی‌های بدون دسته، میزهای پایه ظریف و رنگ‌های روشن کمک میکنند حجم بصری کمتری ایجاد شود و محدوده کنار پنجره بازتر و مرتب‌تر به نظر برسد.
کنار پنجره چه وسایلی قرار ندهیم؟
کنار پنجره بهتر است وسایلی قرار نگیرند که جلوی نور، باز شدن پنجره یا حرکت پرده را بگیرند. کنسول‌های عمیق، قفسه‌های بلند، گلدان‌های بزرگ و صندلی‌های حجیم اگر بیش از حد نزدیک باشند، هم فضای غذاخوری را سنگین میکنند و هم دسترسی به پنجره را سخت‌تر میکند.
وسایل حساس به نور مستقیم هم انتخاب خوبی برای این قسمت نیستند؛ بعضی پارچه‌ها، آثار دکوراتیو، عکس‌ها و سطوح چوبی در معرض آفتاب شدید ممکن است به مرور تغییر رنگ بدهند. اگر زیر پنجره رادیاتور یا دریچه گرمایشی قرار دارد، جلوی آن را با مبلمان یا وسایل دکوراتیو بزرگ نپوشانید تا جریان هوا مختل نشود.
سخن آخر؛ پنجره باید بخشی از چیدمان باشد، نه مانع آن
چیدمان فضای غذاخوری کنار پنجره زمانی موفق است که پنجره در خدمت فضا باشد؛ یعنی نور طبیعی، منظره و حس باز بودن محیط را تقویت کند، نه اینکه با میز بزرگ، صندلی‌های حجیم یا وسایل اضافه مسدود شود. اگر ابعاد میز، فاصله‌ها، نوع پرده و مسیر رفت‌وآمد درست انتخاب شوند، حتی یک فضای کوچک کنار پنجره هم میتواند به بخش کاربردی و خوش‌چیدمان خانه تبدیل شود.
اگر برای تکمیل این فضا قصد خرید میز ناهارخوری یا مبلمان باکیفیت دارید، میتوانید به سایت مبل باروس سر بزنید و مدل‌های مختلف را از نظر طراحی، ابعاد و متریال بررسی کنید. انتخاب محصولی که با اندازه فضا و سبک دکوراسیون هماهنگ باشد، خیلی بیشتر از خرید صرفا براساس ظاهر نتیجه خوبی میدهد.